نوشتن در بعد از ظهر جمعه

   داشتم فکر می‌کردم که هرکار آنی دارد. زمانی و مکانی. وقتی یا جایی که اگر آن کار را انجام بدهی حالت چیز دیگری می‌شود و کارت شکل بهتری می‌گیرد. 

نوشتن که حال خوب کردن ذاتی‌اش است. سبک کردن آدم‌ها از سر و کولش می‌بارد. بارانش گرد و غبار از تن و جان آدمی می‌گیرد. حالا چه بهتر که زیر سقف یک جای دنج بنویسی یا وسط جمعه عصری زمستانی با هوای بهاری. حال دیگری دارد. انگار که آنش باشد.